27 Mayıs 2015 Çarşamba

Gri Eksiklik

Uzun zamandır yazmıyordum. İçimde yazılması gereken, yazmam gereken çoğu şey var fakat bir türlü hiçbir kelime,hiçbir cümle doyurmuyor duygularımın karnını.

Duygularım,benim ölü duygularım,öldürülen,kırılan,parçalanan güz duygularım...
Kendimi eksik hissediyorum.Öyle bir eksiklik ki kendini kendiyle tamamlıyor ben ise eksildikçe eksiliyor.
Ne siyah ne de beyaz evren griden ibaret.Gri eksiklik benimkisi,eksildikçe siyahtan da beyazdan da eksilen kendini boşluğa kapatan gri bir eksiklik.
Bazen dalıyor gözüm renklere,yeşile,maviye,mora,pembeye,herbir renk zerresinde ölen günlerime.
Gözümün yeşilini solduran ne?
Uyumak istiyorum bir daha uyanmamak ümidiyle.Renklenmek istiyorum ölümle.Hayat gri bir eksiklik nefesimde.
Gri nefesler...
Gökyüzüne ve yeryüzüne ettiğim en büyük küfürlerdir.
Melekler okşamasa nefeslerimi,kırılacak grideki herbir eksik renk tanesi.
Birini sevmek,birini beklemek,birini hayal etmek,biri istemek en büyük eksikliktir.
Tüm renkler,tüm nefesler,hayat,evren o birinde tam.
Karanlık kuytular o birinde aydınlık uğultular.
Umursamazcasına cıvıldayan kalp o birinde tam.
O biri grinin içinde eksik bir gam...
Kederler biriktiriyorum ki tamamlansın gece.
Çünkü gündüzler zaten eksilen binlerce hece.
Hece ve gece raks edince.
Gri eksiklik tamamlanır o birinde,bende...
Hiçbir şarkı,hiçbir beste nasıl anlatsam,nasıl söylesem,ne desem???
Ah...
Birer an yarası kulaklarımdaki her bir şarkı.
An yaraları...
Açık,durmadan kanayan an yaraları bir de üstüne tuz basılan 
Gri eksikliği merhem sayan an yaraları...
Tanrım kaçırsın beni ğöğe.
Öpsün yağmur damlaları an yaralarımı..
Ki grileşmesin bu kalp ağrısı.
Bi' bahar ağrıda kaldı.Geriya kalan tüm iyileşmeler
Gri eksikliğin yalanları,kandırmaları...
Gri eksiklik,
Hüznü bana,beni ölüme,ölümü kaçışa tamamlayan eksiklik.
Her kaçışım gri eksikliğe birer tamamiyet.
Tamamiyetlerimse şu eksik günlere emanet. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder