Ne az ne çok, tam da seni sevdiğim gibi
Gözü gönlü göklerde
Kalemi bir kağıdı bekler de
Öyle sever şair adam.
Kafiyelerini yitirirdi bir perçemde
Acaba dahil bildiği tüm kelimeleri
Bir ölümlüye feda ederdi.
Acımazdı, arkasına bakmazdı da
Tekrara düşebilirdi elbet
Her sevmede yeni bir şair olurdu çünkü
Yeniden başlardı yazmaya
İlk kez emen bir bebek gibi
Sonra bağlanırdı ona
O kişiye, ona yazdığı şiirlere
Her sevişte yeniden şair olurdu
Günahsız başlardı yazmaya
Keşkesiz, lekesiz; hür olurdu
Geçmişte divanlar düzmemiş gibi
Korkusuz başlardı yazmaya.
Ben de seni tanıdığımdan beri delikanlı
Yeni bir şair oldum
Sen miladısın en gerçek şiirlerimin
İlk kez böyle duyarak yazıyorum
Gönlümdeki sesleri.
Unuttuğum kafiyeleri hatırlıyorum.
Bir sahtekarda kaybettiğim
Duygularımı sende buluyorum
Yeniden, yineden
Ve hatta layık olmadığım kadar
Cesur duygularla doluyorum.
Her adımıma bir bir seni döşeyip
Her rüyamı sana yoruyorum.
Gülüşüm hayat veriyorsa gözlerine
Bil ki ona da seni koyuyorum.
Evet bir şairin hayatına girmekle hata ettin.
Ama gönlüne de girdiğini nerden bilebilirdin?
Zaten sen başka bir şairin hayatına girdin,
Şimdiyse ben bambaşka bir şairim.
Ellerine sağlık, hadi durma kutla bu zafer senin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder